درهم برهم

تو دگر رو به زوالي بدان ! اما

گر تو را هست اميدي بايد

بذرخود را به دست باد بسپاري

شايد فردا به نزديکي باغي رساند آن را

يادت باشد که به آنان بياموزي

آنقدر اين عمل تکرار کنند

تا به باغي رسند و همدم گل ها شوند

تا که در جوار گلها بياموزند راز شيدايي را

و اگر اين نکني آنقدر در اين باديه سوزان بمان

تا که شايد رهگذر کرده ز اين را بيايد روزي

که تو را زآن سبب از خاک کَند که هيمه اش باشي

يا که چوب قفس بلبلان باشي

تو هراسان مباش از اين مبحث

گر تو خاري مگذار دگران خار شوند.